La música d’espresión asturiana caracterizóse dende’l so surdimientu, na segunda metada de los años 70 del sieglu pasáu, por una preeminencia cásique absoluta de los soníos tradicionales o venceyaos a estos y del folk. Sicasí, a lo llargo d’estos años, foron apaeciendo otres maneres d’entender la rellación ente la llingua asturiana y la música.
Pasín ente pasu, foi abriéndose camín un rock apegáu a la tierra y con voluntá de ser y exercer d’asturianu. Pero’l pop o’l pop-rock foi daqué escepcional nesti procesu, con mui poques muestres d’ello en toos estos años. Namás nel periodu 1990-1992, gracies a una llinia de subvenciones del Gobiernu Asturianu, hebo dalgún exemplu de sonoridaes más o menos pop, produciéndose naquellos años les grabaciones de proyectos como La Noche que Perdimos Cuba, Pálidos Pilotos o Fuera de Serie; magar que toos ellos cantaben orixinalmente en castellanu y traducieron les sos lletres pa poder optar a aquelles ayudes.
La maqueta qu’agora incorporamos al Archivu de la Música Contemporánea Asturiana (AMCA), ye una verdadera rareza, al tratase d’un proyectu que sí tien a la llingua asturiana como realmente orixinal a la hora de componer. Trátase de La Mosca, del que pocos datos más hai, sacante que foi grabada nel añu 1998 y que too indica que yera la idea individual d’un músicu llamáu Xurde.
De les ocho pieces incluyíes, namás una ta en castellanu y ye más bien un inxertu curtiu; les lletres tienen un enclín introspectivu y cásique oníriques, nun asturianu cuidáu. Musicalmente podría definise como un pop-rock escuru, mesmu nos arreglos como nel tratamientu vocal; un soníu que se sal dafechu tanto del folk como del rock que se taba faciendo en llingua asturiana naquel momentu.
Suscríbite a les nuestres novedaes
