Xa pode escuitarse en todas as plataformas musicales y comprarse en musicasturiana.com Hai úa lluz que sempre acaba salindo, el quinto trabayo del grupo de rock en gallego-asturiano Bacotexo. Nél presentan «nove cancióis que, inda dentro del estilo del rock, móvense en rexistros que poden suar ben diferentes: dende el rock clásico hasta el pop-funk, dende el grunge hasta as estructuras más complexas«, como esplica el baxista Ricardo Saavedra. Todo ello con un punto d’encontro: «todas as lletras xiran en torno a os cambeos vitales y fainlo con úa mezcra de señardá y de vitalismo«.
«Ás lletras dos temas, col sou procuro lliterario habitual, falan dos paraísos perdidos y dos paraísos novos que se van atopando pol camín da vida. Así, tratan sobre a intuición das pérdidas y a súa superación, tentando d’equilibrar a señardá de lo ausente cua fe en qu’os cambeos son sempre pra miyor«, comenta el tamén escritor tapiego sobre un trabayo grabao «na primavera y parte del verao d’este 2025 nos Estudios Tutu de Corvera». «Foi difícil coincidir nel estudio por as nosas circunstancias vitales y llaborales, peró al final a lluz, como dicimos nel CD, acabóu salindo y nun podemos tar más contentos col sonido y a producción». Amecéronse a ellos Ross Gala al violín, Sam Rodríguez a os teclaos y David López a os metales, que «axudaron a materializar a diversidá sonora del álbum»; además del diseñador Alberto García y Enrique Patricio, responsable d’editar esta referencia col sello Boomerang Discos.
Saavedra prantía que sempre fain el disco que yes «pide el corpo y este CD nun é úa escepción». «Condo chegóu a pandemia, tábamos empezando a trabayar núa dirección ben distinta: un obra de tres temas llargos con estructuras embeleñadas y interrelacionadas. Condo todo pasóu y nos volvémos xuntar, despós de más de dous anos, queríamos miyor fer cancióis directas y senciyas, d’estilos diferentes y con muito cuidao das armonías vocales. Asina é como neste trabayo van nun camín distinto al d’anteriores entregas «conceptuales que partían d’un relato, nun caso, y d’un poema, nel outro, pra desarrollar as cancióis». «Neste caso quixemos optar por temas más directos que musicalmente poden ser ben estremaos y que nun guardan relación entre sí».
18 años de camín
«Anque nun nos dedicamos profesionalmente a esto, nun sabemos vivir sin a música. Ás veces temos que pasar un tempo sin poder fer nada y fáltanos daqué. A música complétanos. Personalmente, tamos mui contentos cos nosos discos y mui orguyosos, además, de dar difusión al eonaviego y de dignificallo«, responde Ricardo Saavedra al hora de valorar as súas casi dúas décadas de camín. Agora que tein un disco resultao d’ese fer sempre lo que yes presta tán esperando a «disfrutar d’él tocando en directo» núa xira que vai empezar «a partir de febreiro, seguramente».







