Bacotexo publican ‘Hai úa lluz que sempre acaba salindo’, el sou quinto disco

El grupo de rock en eonaviego publica nove cancióis que van dende el rock clásico al grunge pasando pol pop-funk y con úas lletras sobre os cambeos vitales

Xa pode escuitarse en todas as plataformas musicales y comprarse en musicasturiana.com Hai úa lluz que sempre acaba salindo, el quinto trabayo del grupo de rock en gallego-asturiano Bacotexo. Nél presentan «nove cancióis que, inda dentro del estilo del rock, móvense en rexistros que poden suar ben diferentes: dende el rock clásico hasta el pop-funk, dende el grunge hasta as estructuras más complexas«, como esplica el baxista Ricardo Saavedra. Todo ello con un punto d’encontro: «todas as lletras xiran en torno a os cambeos vitales y fainlo con úa mezcra de señardá y de vitalismo«.

«Ás lletras dos temas, col sou procuro lliterario habitual, falan dos paraísos perdidos y dos paraísos novos que se van atopando pol camín da vida. Así, tratan sobre a intuición das pérdidas y a súa superación, tentando d’equilibrar a señardá de lo ausente cua fe en qu’os cambeos son sempre pra miyor«, comenta el tamén escritor tapiego sobre un trabayo grabao «na primavera y parte del verao d’este 2025 nos Estudios Tutu de Corvera». «Foi difícil coincidir nel estudio por as nosas circunstancias vitales y llaborales, peró al final a lluz, como dicimos nel CD, acabóu salindo y nun podemos tar más contentos col sonido y a producción». Amecéronse a ellos Ross Gala al violín, Sam Rodríguez a os teclaos y David López a os metales, que «axudaron a materializar a diversidá sonora del álbum»; además del diseñador Alberto García y Enrique Patricio, responsable d’editar esta referencia col sello Boomerang Discos.

Saavedra prantía que sempre fain el disco que yes «pide el corpo y este CD nun é úa escepción». «Condo chegóu a pandemia, tábamos empezando a trabayar núa dirección ben distinta: un obra de tres temas llargos con estructuras embeleñadas y interrelacionadas. Condo todo pasóu y nos volvémos xuntar, despós de más de dous anos, queríamos miyor fer cancióis directas y senciyas, d’estilos diferentes y con muito cuidao das armonías vocales. Asina é como neste trabayo van nun camín distinto al d’anteriores entregas «conceptuales que partían d’un relato, nun caso, y d’un poema, nel outro, pra desarrollar as cancióis». «Neste caso quixemos optar por temas más directos que musicalmente poden ser ben estremaos y que nun guardan relación entre sí».

18 años de camín

«Anque nun nos dedicamos profesionalmente a esto, nun sabemos vivir sin a música. Ás veces temos que pasar un tempo sin poder fer nada y fáltanos daqué. A música complétanos. Personalmente, tamos mui contentos cos nosos discos y mui orguyosos, además, de dar difusión al eonaviego y de dignificallo«, responde Ricardo Saavedra al hora de valorar as súas casi dúas décadas de camín. Agora que tein un disco resultao d’ese fer sempre lo que yes presta tán esperando a «disfrutar d’él tocando en directo» núa xira que vai empezar «a partir de febreiro, seguramente».

Llista d'espera Vamos informate cuando recibamos unidaes. Por favor déxanos embaxo una dirección válida de corréu electrónicu.