Rodrigo Cuevas vendiendo toles entraes pa tres conciertos nel Niemeyer en malpenes diez minutos. Mapi Quintana y Rubén Bada enllenando en namás cinco minutos l’aforu del Pozu Santa Bárbara pal estrenu de Working Class. Llevólu’l Sumiciu y Ferla Megía agotando entraes en La Salvaje el mesmu día nel que tamién actúa con aforu llenu o cuasillenu Rodrigo Cuevas nel Campoamor, Dixebra na Tribeca y Les Pites en Lata de Zinc. El Semando Fest vendiendo toles entraes tres años siguíos. Xixón ta enllena de mupis n’asturianu anunciando’l próximu conciertu de Muyeres nel Teatru La Llaboral -otru espectáculu qu’agotó entraes delles vegaes y que va camín d’escosar l’aforu de La Llaboral-… Va unos años nin la xente más optimista diría qu’esto podría llegar a pasar; pero güei l’asturianu ye una llingua que fai sold out; esi anglicismu tan de moda que s’usa davezu p’anunciar qu’un espectáculu escosa l’aforu. Y nesti Día Internacional de la Llingua Materna celebramos esto con arguyu y autoestima colectiva.
«Va unos años nin la xente más optimista diría qu’esto podría llegar a pasar; pero güei l’asturianu ye una llingua que fai sold out»
Porque l’auxe de la música n’asturianu ye una realidá innegable. Y toca sacar pechu pa (auto)reconocer coses tan positives como que la xente pague por consumir conciertos d’esta escena; qu’haiga públicu abondo pa enllenar eventos que puedan ser competencia unos d’otros; y que la música n’asturianu seya tan diversa qu’anguaño puea sentise post-rock, folk, electrónica, indie, punk o rap nesti idioma. Too esto fai que puea decise que güei, probablemente, la música n’asturianu seya la manifestación cultural que más contribúi a la normalización llingüística.
Nun día como esti tamién toca sorrayar los retos y pilancos. Algamar más cifres d’oyentes nes plataformes musicales; tener una mayor presencia nos eventos festivos llocales; meyorar les condiciones de la xente que trabaya na industria musical; que l’asturianu aporte a más estilos musicales, sobre manera a la música fecha y consumida pola xente más nuevo; entrar con dignidá en circuitos y premios d’ámbitu estatal como Girando Por Salas, Premios MIN, festivales… Son namás dalgunes de les cuestiones de les munches que se podríen mentar.
«Too esto fai que puea decise que güei, probablemente, la música n’asturianu seya la manifestación cultural que más contribúi a la normalización llingüística»
Pero mentanto, vamos reivindicar esta llingua –seya materna o non; porque ye muncha la xente que nun tien l’asturianu como idioma maternu, pero sí que lo usa y lo defende, faciendo d’esta una llingua materna colectiva-; vamos siguir reclamando pasos sinceros y realistes hacia la oficialidá; vamos sorrayar que la música tien que xugar un papel cimeru nes polítiques de normalización llingüística. Vamos festexar y reconocer lo que somos.



